;

The Big Brother nightmare of George Orwell's 1984 has become a reality - in the shadow of the author's former London home.

It may have taken a little longer than he predicted, but Orwell's vision of a society where cameras and computers spy on every person's movements is now here.

According to the latest studies, Britain has a staggering 4.2million CCTV cameras - one for every 14 people in the country - and 20 per cent of cameras globally. It has been calculated that each person is caught on camera an average of 300 times daily.

Use of spy cameras in modern-day Britain is now a chilling mirror image of Orwell's fictional world, created in the post-war Forties in a fourth-floor flat overlooking Canonbury Square in Islington, North London.

On the wall outside his former residence - flat number 27B - where Orwell lived until his death in 1950, an historical plaque commemorates the anti-authoritarian author. And within 200 yards of the flat, there are 32 CCTV cameras, scanning every move.

Orwell's view of the tree-filled gardens outside the flat is under 24-hour surveillance from two cameras perched on traffic lights.

The flat's rear windows are constantly viewed from two more security cameras outside a conference centre in Canonbury Place.

In a lane, just off the square, close to Orwell's favourite pub, the Compton Arms, a camera at the rear of a car dealership records every person entering or leaving the pub.

Within a 200-yard radius of the flat, there are another 28 CCTV cameras, together with hundreds of private, remote-controlled security cameras used to scrutinise visitors to homes, shops and offices.

The message is reminiscent of a 1949 poster to mark the launch of Orwell's 1984: 'Big Brother is Watching You'.

In the Shriji grocery store in Canonbury Place, three cameras focus on every person in the shop. Owner Minesh Amin explained: 'They are for our security and safety. Without them, people would steal from the shop. Although this is a nice area, there are always bad people who cause trouble by stealing.'

Three doors away, in the dry-cleaning shop run by Malik Zafar, are another two CCTV cameras.

'I need to know who is coming into my shop,' explained Mr Zafar, who spent £400 on his security system.

This week, the Royal Academy of Engineering (RAE) produced a report highlighting the astonishing numbers of CCTV cameras in the country and warned how such 'Big Brother tactics' could eventually put lives at risk.

The RAE report warned any security system was 'vulnerable to abuse, including bribery of staff and computer hackers gaining access to it'. One of the report's authors, Professor Nigel Gilbert, claimed the numbers of CCTV cameras now being used is so vast that further installations should be stopped until the need for them is proven.

One fear is a nationwide standard for CCTV cameras which would make it possible for all information gathered by individual cameras to be shared - and accessed by anyone with the means to do so.

The RAE report follows a warning by the Government's Information Commissioner Richard Thomas that excessive use of CCTV and other information-gathering was 'creating a climate of suspicion'.

Foresight: The cameras crowd George Orwell's former London home

Persoonlijke Kritiek op de theorien van Charles Taylor. Canadese filosoof en communitarist (verhouding tussen individu en maatschappij). Hij maakt zich zorgen over de ontbinding vd maatschappij door de verzwakking v onderling communicatie en a-sociale vormen v individualisme.  

Een goed begrip vd idealen Individualiteit en Authenticiteit is noodzakelijkerwijs een orientatie op andere mensen.

-Wanneer je bezig bent te bezien wat jouw plek is in deze maatschappij ben je aangewezen op anderen. Zonder te vergelijken wie jij bent of wie anderen zijn kun je eigen individualiteit geen plek geven en zonder zicht v anderen op jezelf of jouw persoonlijke ontwikkeling bestaat die individualiteit niet eens.

Pas dan word zichtbaar uit welke aspecten v het mens-zijn of de samenleving jouw authenticiteit gevormd word en is het eenvoudiger te ontdekken wat jou uniek maakt. 

Werkelijk authentieke mensen drukken enkel die waarden uit de door andere mensen als waardevol worden erkend.

-Een perfecte samenhang en wisselwerking tussen mensen. Een utopiaans beeld wat onmogelijk gerealiseerd kan worden. De meeste belangrijkste informatie uitwisseling tussen verschillende mensen gaat via de (massa)media. Momenteel wordt ons voornamelijk bijgebracht dat wij moeten consumeren, eigen belang voorop moet stellen (een egoistisch perspectief wat een sociaal model als die v Taylor tegenwerkt) en angst moeten hebben (voor elkaar). Dit vermoeilijkt het verworden vd maatschappij tot een leerschool voor iedereen. Zolang wij bang zijn v elkaar of onszelf centraal stellen is het moeilijker een ander iets te gunnen of bij te brengen. Terwijl wij juist het meest zouden kunnen leren v elkaar. Dit model zou door alle lagen vd bevolking moeten gaan. Diverse geloven zouden samen moeten werken aan de toekomst door naar elkaar te luisteren. Maar altruisme moet altijd de basis zijn.

-Het is nu eenmaal een eigenschap vd mensen om enkel te willen horen wat men horen wil. Andere meningen hoort men liever niet wanneer deze niet overeenkomen met die v henzelf. Deze stugheid en deze trots verstoort de samenhang. Werkelijk authentieke mensen kunnen dus wel bereid zijn hun wijsheid te delen met anderen vanuit altruïstisch perspectief, maar wanneer dit niet geaccepteerd word door een ander. Als deze niet bereid is ervan te leren of er op te reageren vergaat de wisselwerking. Dan blijft de hedendaagse individualiteit (zoals gepropageerd door de neo-liberalen: ieder voor zich, langs elkaar langs leven ipv met elkaar samenleven) een blokkade voor een weg naar een betere wereld. Naar de verbetering: een einde aan Xenofobie bijvoorbeeld.  

Zonder kritische vrienden wordt onze zelfexpressie waardeloos.

-Een mens moet ten alle tijden open staan voor kritiek. Mensen kunnen ons helpen in onze zelfontplooiing en kunnen mogelijk v buitenaf een helder oordeel velgen. Want wij kunnen verblind zijn, door angst, door woede, door idealen, door godsdienst…mensen die geloven dat zij de weg al gevonden hebben en niet bereid zijn te luisteren naar andere opinies blokkeren hun eigen vrijheid en gaan het vrije denken tegen. Discussies moeten een eis zijn voor samenleven.  

En als jij jezelf probeert te profileren zonder invloed v buitenaf heeft dat inderdaad geen waarde. Anderen kunnen dan niet v jou leren en jij niet v hen. Je zelfexpressie is een levenslang proces wat pas ophoudt bij de dood. Als je gelooft dat jij er al bent ben je zo goed als dood. Zo dien je deel uit te maken vd maatschappij of er op zijn minst een samenwerking mee hebben (het uitgeven v literatuur of pamfletten over bepaalde waarden e.d).

-Maar de zelfexpressie kan persoonlijk nog heel veel waarde hebben. Ik geloof wel dat die waarde en zelfwaardering alleen maar kan groeien wanneer je anderen ermee kan voeden.  

Relativisme als: “Ik doe wat belangrijks, jij doet wat belangrijks en wat kan het ons schelen dat we verschillende dingen belangrijk vinden” is verkeerd.

-Dit is de perfecte voedingsbodem voor extremen, voor conflicten, voor strijd en revolutie. Wanneer diverse uitersten samen moeten leven wordt een samenhangende maatschappij voorkomen. Het is onmogelijk samen te leven met degene die je veracht. Zonder de essentiele wisselwerking is verzachting vd idealen niet te realiseren, en ik denk dat het niet in de aard vd mens ligt om compromissen te sluiten. De utopie die Charles Taylor voor ogen ziet is niet haalbaar.  

De Post-moderne mens maakt een crisis door dat zij moreel en spiritueel gedesoriënteerd is.

Men moet zich gaan orienteren op het goede (sociaal met iedereen bereid zijn te leven) en niet meer op het kwade (angst >>Xenofobie, consumptiedrang, extremisme, geweld, pessimisme). 

IK geloof dat het belangrijkste aspect voor het slagen v Taylor’s ideeen is dat mensen als hoofdwaarde respect hebben en bereid zijn te luisteren naar alles en iedereen. Dat men nooit vergeet dat er nog zo veel te leren valt v anderen en dat we ons oog richten op de toekomst. Dat we het samen mooier gaan maken. Een eeuwige wisselwerking tussen iedereen. Rascisme en xenofobie moet verbannen worden uit de gemeenschap, zelfde geld voor egocentrisme, maar aangezien deze aspecten diep geworteld liggen in cultuur en mens zal een vreedzame en tolerante samenleving niet eenvoudig te bereiken zijn

maar dat wisten wij allang, natuurlijk

Dagelijks geven rijke, westerse landen 1 miljard aan subsidies weg. Deze gaan niet naar de kleine landbouw bedrijven, maar naar die vd grote, kapitaal-intensieve bedrijven want de steun is gelinkt aan de grootte v het land. Sommige arme boeren plegen zelfmoord, gaan failliet of worden alcoholist als gevolg vd krappe subsidie die ze ontvangen. De landen die het meest afhankelijk zijn vd landbouw lijden enorm onder de gigantische subsidies die het westen toekent aan al rijke en belangrijke bedrijven in eigen land (ook in de VS zelf: vd armste 50 staten zijn 49 landbouw-gebonden). Zo concurreert het westen de 3e wereld en kleine ondernemers weg (goed gesubsidieerde bedrijven, zoals tussen 1995-2004 degene die mais, katoen, rijst en soja verbouwden, verkopen deze producten onder de aanbevolen prijs vanwege overproductie in de desbetreffende tak; de landen in de 3e wereld die geheel leunen op de specifieke gewassen worden nu volledig ondergesneeuwd).
Toen in mei 2002 de VS katoen verkocht voor 38 cent per pond, verloor Afrika 300 miljoen dollar.
Het is moeilijk om nog te spreken v een degelijk lopende wereldmarkt waarin het voornamelijk het rijke westen is dat haar producten aan de man kan brengen, en verdere andere landen financieel volledig vd kaart weet te vegen. Momenteel zouden de boeren in arme landen het beste zelfvoorzienend zijn voor hun gezin en de gemeenschap, later, wanneer er fundamentele veranderingen hebben plaatsgevonden is het toetreden tot de internationale handel vielleicht een optie.
De individuele landen moeten zelf een beleid kunnen maken met eigen prijzen etc. afzonderlijk vd WTO.
 

bron: GNN

Wist u dat al ?

Er zullen genoeg mensen zijn die geen flauw benul hebben v wat er hun te wachten staat. Het feit dat velen slecht geinformeeerd zijn heeft niet alleen te maken met persoonlijke desinteresse, maar ook of zelfs vooral met disinformatie vanuit de media (voornamelijk de positieve en praktische kant belichten: "RFID draagt nu al bij aan onze economie, veiligheid en kwaliteit v het leven"). De meeste mensen denken over de RFID-technologie als een aspect dat ons leven nog "gemakkelijker" en "comfortabeler" zal maken. Vergelijkbaar met de afwastabletten waarbij je het papiertje niet hoeft te verwijderen voor je hem in de vaatwasmachine doet. Het wordt gezien als een digitale ID die ons tijd zal besparen wanneer we in de rij staan bij Schiphol.

Laks en lui zijn wij Nederlanders. Dat weet de overheid en iedereen die financieel profiteert v RFID. Dus wordt er gebruikt v gemaakt. En dat het volk tegenwoordig ook weinig kritisch of rebels is, is alleen maar mooi genomen. Je zou haast kunnen zeggen dat de burgermans ons in deze situatie heeft geplaatst.

Mensen zijn daarnaast ook nog een gehersenspoeld. Terrorisme, bommen, dood en verderf. Waar gaat dit allemaal heen, vragen we ons af. Kunnen we ons hachje nog redden ? We zijn gewoonweg doodsbang, bang gemaakt (alhoewel het natuurlijk wel in de menselijke aard ligt om angst te voelen). Zo bang dat we zelfs overtuigd zijn dat, om veiligheid te waarborgen, Privacy en onze persoonlijke rechten onderschikt mogen worden gemaakt aan de strijd tegen het terrorisme en het bestrijden v criminaliteit.

Volgens mij is het vooral het ontbreken v kritisch denkvermogen dat ons als mens heeft weten bedreigen met de ontneming v onze rechten, onze privacy en de intergriteit v ons lichaam.

Om maar even te informeren over de chip en de daadwerkelijke verschrikking die deze wel met zich meebrengt:

RFID betekent Radio Frequency Identification. Mbv radiogolven worden onze gegevens via de ether verstuurd. De chip hoeft, in tegenstelling tot een bankpasje met magneetstrip, niet direct in aanraking te komen met het apparaat dat de informatie leest. Op afstand kunnen onze bewegingen e.d geregistreert worden. (voordeel v RFID voor de staat)

De chip kan zo groot zijn als een zandkorrel en persoonlijke gegevens en een digitale foto bevatten.

zomer 2004: Schiphol doet een test met RFID-chips aan koffers om het aantal zoekgeraakte koffers te verminderen (volgens mij een voorbeeld v hoe bedrijven proberen de chip laagdrempeliger te maken en daarnaast om burgers kennis te laten maken met het fenomeen). Schiphol wil de technologie nu gaan toepassen op alle koffers.

De Europese centrale bank wil bankbiljetten gaan voorzien v chips (kan natuurlijk al aan de gang zijn).

Er zijn momenteel proeven bezig om OV-jaarkaarten een chip te geven, zodat het reisgedrag bestudeert en geregistreerd kan worden.

Huisdieren hebben al een RFID-chip.

Ziekenhuizen staan te springen om de technologie toe te passen; nu zijn ze bezig met polsbandjes met chips die persoonlijke informatie en medische gegevens bevatten. De nadelen hiervan: sommige mensen zijn allergisch, je kunt ze kwijtraken en ze kunnen als hinderlijk worden ervaren. Een chip zou de "ideale" oplossing zijn.

Als in pinpassen of klantenkaarten een chip zou zitten zou het consumentengedrag ook vastgelegd kunnen worden. De manier waarop we door de winkel lopen, wat we kopen, hoe lang we staan de kijken voor een schap etc.


De mogelijkheden zijn dus eindeloos voor de staat en het bedrijfsleven. Ze zijn gewoonweg in staat om ons te gebruiken als middel om wat ze ook maar willen, te bereiken.

De techniek moet de mens reduceren tot een technisch dier, de koning van de slaven der techniek. Voor deze noodzaak moet de menselijke grilligheid vermorzeld worden; de technische autonomie gedoogt geen menselijke autonomie. Het individu moet worden gekneed door technieken, hetzij negatief (door de technieken om de mens te kunnen begrijpen) of positief (door de aanpassing van de mens aan het technisch kader), om de schoonheidsfouten die zijn persoonlijke wil veroorzaakt in het perfecte patroon van de organisatie te kunnen wegvagen.' - filosoof Jacques Ellul in zijn boek The Technological Society.

Bron: Ravage artikel

"Men and Women, do you not realize that the State is the worst enemy you have ? It is a machine that crushes you in order to sustian the ruling class, your masters. Like naive children you put your trust in your political leaders. You make it possible for them to creep into you confidence, only to have them betray you to the first bidder. But even where there is no direct betrayal, the labour politicians make common cause with your enemies to keep you in leash, to prevent your direct action. The State is the pillar of capitalism, and it is ridiculousto expect any redress from it. [...] They wil go on robbing you, your children, your children's children, unless you wake up, unless you become daring enough to demand your rights. Well, then, demonstrate before the palaces of the rich; demand work. If they do not give you work, demand bread. If they demand you both, take bread. It is you sacred right ! " - Emma Goldman (anarchist, theorist of revolution. advocate of birth control and free love)

Na een discussie tijdens de Animal Rights Gathering in Appelscha, waarin ik probeerde duidelijk te maken waarom ik persoonlijk geen groot probleem heb met het verwijzen naar de holocaust als vergelijk met dieruitbuitende industrieen, vertelde een Amerikaanse meisje me dat de personen die het absoluut niet met mij eens waren (de shoah behoort enkel toe aan het joodse volk) Anti-Deutsch waren. Ik wist niet wat die term inhouden, maar ik kon wel een gok doen.

Eenmaal weer thuis vond ik het internet verscheidene websites met bruikbare informatie over deze stroming.
Anti-German of Anti-Deutsch is een stroming in de radicaal linkse/communistische groepen in Duitsland. Zij betuigen steun aan Israel, zijn strict anti-nationalistisch en tegenstanders v Anti-Semitisme (dat volgens hen diepgeworteld in is in de Duitse cultuur). Anti-Deutsch ontstond na de eenwording v Duitsland als reactie op de racistische aanvallen en groeiend nationalisme uit die tijd.

Hier (http://bikinibottom.blogsport.de/) vond ik een klein stukje over waarom Anti-Deutsch het dragen v PLOsjawltjes afwijst (PLO = Palestine Liberation Organization). De pali-scarfs werden gedragen als fashionstatement door verscheidende nationale/volksbevrijdingsgroepen (Vietnamezen, Palestijnen, Koerden). Tegenwoordig spreken enkel de nazi's nog over volksbevrijding en verwijzen daarbij naar het palestijnse volk dat wist te strijden tegen Israel, tegen de Joodse staat. Dus, concluderen de Anti-Deutschers, is het Plosjawltje de vormgeving vd strijd tegen Israel.
De afsluiting v het berichtje was: The Palestinian scarf is the story of a radical left-wing aberration, or error. It is time to recognise this error and in future to wear a scarf from H&M, C&A or one knitted by dad.

Eerder hoorde ik al v iemand dat de desbetreffende sjawltjes sowieso wat dubieus waren (omdat nazi's ze ook maar al te graag dragen). Zelf heb ik ergens mijn groene Plosjawl liggen, en ik draag hem vrijwel nooit. Uiteindelijk vind ik het nogal een krom en extreem verhaal wat hier staat; omdat je een kale kop hebt, of Lonsdale draagt, ben je ook niet plots direct geassocieerd met extreem-rechts (er zijn genoeg anti-fa's die graag Lonsdale dragen of een kale kop hebben). Een sjawltje is voor mij een sjawltje. Het statement wat gemaakt wordt heeft wel enkele degelijke opmerkingen. Zo merkt men terecht op dat nazi's solidair zijn met het palestijnse volk, maar er zijn ook genoeg linksen die dat zijn, dat maakt die mensen nog niet anti-semiet.

Wat ik krom vind is dat de Isrealiers, en het beleid v de Isrealische staat, verdedigd worden, ongeacht of ze goed of kwaad doen. Naar mijn mening hebben zowel de joden als de palestijnen evenveel recht op de grond waarover zij strijden. Ik realiseer mij dat er nooit  een compromis gesloten zal worden en de bloedige strijd, v beide kanten begrijpelijk tot op zekere hoogte, voor altijd door zal blijven sidderen.
Het lijden v het joodse volk gedurende de shoah is natuurlijk een prima basis voor een vergoeding, maar niet ten koste vd palestijnen. De palestijnen zijn met miljoenen verdreven uit hun land, de overgebleven kregen 2e rangsburgerschap. Vernederende controles, lang wachten bij de posten, curfews, geweld en intimidatie. Niets te gek, ook vd kant vd Palestijenen niet.

De laatste zin vond ik een hilarisch einde. C&A bijvoorbeeld, berucht om bijzonder slechte omstandigheden voor de werknemers;



Verder las ik iets opmerkelijks:
In 1999 wezen de Anti-Deutschers de NAVO-bemoeienis in Joegoslavie af. Ze vergeleken dit met het Duits imperialisme in de 2e wereldoorlog en zagen de Serven als het slachtoffer hiervan. Onvoorwaardelijke steun betuigden ze aan Slobodan Milošević. Pacifistische en andere linkse groepen wezen de mensenrechtenschendingen vd serven wel af, en zo kwam er een opsplitsing vd Anti-Deutschers en de Anti-Nationalisten.

He feels up your skirt, and you stiffen and you learn to be silent, to trade your body just to pretend it didn’t happen. And as he breaths down your neck, the people standing next to you look away, the street and the trees apparently seem a great comfort in this hectic place. Not for one second would they feel any terror, numbed by the hasty lives of work and shopping and sunbathing. While a small girl just sells herself, afraid to liberate herself. And never would they think about the fact that they are prisoners of a suit, and that the man who forces them to wake up at 7 also has his hands in private places. But they’ve already been shut up.

Voluntary Rape at the office ? And we pray that one day we'll have a bigger car, and we lick our wounds while we unpop the champagne after 6, and head home to the silent abuse that prevents us from sleeping. Mister Executive keeps on moaning into our ears, but the silk sheets feel so soft...

Dit is mijn kersverse blog, helaas weer op Livejournal.
De keuze nam ik enkel omdat ik gewend ben aan hoe deze site werkt.

Vorig jaar was ik bezig met het plaatsen v een foto. Deze werd na enkele secondes verwijdert. Dus probeerde ik het nog een keer, en nog een keer, en nog een keer, en toen gaf ik het op.
Het was me duidelijk genoeg dat mijn profiel in de gaten werd gehouden, door wie of wat weet ik nog steeds niet. Wel lijkt het zo te zijn dat Livejournal ergens prioriteiten legt; er zijn genoeg nazi's die hun propaganda en kwetsende uitlatingen kwijt kunnen, net als pro-anorexia communties die de levens v jonge vrouwen kapot maken. Of ze dat v bovenaf verplicht wordt, of dat vanuit de organisatie ergens een lijn is getrokken weet ik niet.

De foto was die v een punk die tijdens een demonstratie een amerikaanse vlag in brand stak. Dat beeld vond ik zo sterk.
Persoonlijk vind ik het ridicuul dat nu ook in Nederland een discussie is opgelaaid of het gerechtvaardigd is om een Nederlandse vlag in brand te steken e.d.
Mijn moeder had de Reader's Digest op de keukentafel liggen, en ik besloot er eens doorheen te bladeren toen mijn oog viel op een column v Joshua Livestro met de titel De Nederlandhaters. Natuurlijk nodigt dat uit om eens door te lezen. Hij begint met uit te leggen waarom hij v Nederland houdt. Hij maakt zich vervolgens boos over een enquete die aanwijst dat 90 % ook trots is op dit land, maar dat dus 10 % dat niet is, om wat voor reden dan ook. Hij verbaast zich dat mensen zich schamen of een hekel hebben aan dit kikkerlandje. Blijkbaar heeft meneer niet verder gekeken dan zijn mercedes en auto, en het feit dat HIJ en consorten wel zonder moeite hun mening kunnen uiten.

Livestro uit kritiek op Amsterdams stadsdeelbestuurder Dick Jansen die de inburgeringsceremonie genant vindt (na afloop wordt het Wilhelmus gezongen etc). Als pool, spanjaard of Iranees kan ik me perfect voorstellen dat je geen behoefte hebt om een volkslied te zingen dat niet tot je eigen volk en vaderland behoort. Dick Jansen merkt terecht op dat dit vernederend is. Als Nederlander in 1940-1945 zou ik namelijk ook geen behoefte hebben om het Duitse volkslied te zingen. En dat is mij goed recht.

Livestro zegt ook dat het schandalig is om als Nederlander het vaderland eerbied te ontkennen, zelfs terwijl zij zogenaamde "vrijheid" en "welvaart" hebben geschonken aan ons. Zolang er andere burgers zijn die afhankelijk zijn v voedselbanken, kan ik niet spreken v welvaart, alleen v individuele welvaart en dat is egoistisch. En laten we sowieso maar niet beginnen over vrijheid.

Komediant Wim de Bie had eind jaren 90 terecht kritiek geuit op Nederlandse deelname a.d bombardementen op de stellingen vd Servische dictaror Milosevic door de Nederlandse vlag in het water te gooien. Hoe durft Livestro dan plots de Nederlandse vlag zo te beschermen door te verwijzen naar soldaten die hun leven hebben gegeven voor de vlag. Hij verheft de dood vd Nederlandse soldaten boven de doden in Servie, ridicuul en ik ruik zelfs een ernstige vorm v nationalisme, maar mr Livestro probeert zich in te houden.

Joke Kaviaar wordt er ook met de haren bij getrokken. Zij verbrandde kleine vlaggetjes die je normaal in stukjes kaas ziet. Ze wilde de aandacht vestigen op het feit dat(sommige) Nationalisten geloven dat een ieder die hier geboren is meer rechten zou hebben dan een ander. Als je ziet hoe kinderen v asielzoekers in vreemdelingendetentie komen en 11 onschuldigen asielzoekers op een verschrikkelijke manier aan hun einde kwamen vindt ik dat ze de vinger mag wijzen naar de overheid, naar Nederland als een geheel.

Verder noemde meneer Livestro de mensen die op Indymedia.nl opriepen tot het verbranden vd Nederlandse vlag Linkse minkukels. Heerlijk dat Fortuynse populisme.

Op het Cals College in Ijsselstein moest een leerling zijn Nederlandse vlaggetje v zijn schooltas verwijderen omdat het provocerend was.

Hij ziet het als puur fascisme om sommige dingen te verbieden die wijzen naar het vaderland, uit naam vd ruimdenkendheid. Volgens mij is meneer gewoon te veel op zn egootje getrapt. Het gevaar alleen v columns zoals de zijne is dat hij op smerige, populistische wijze, mensen die niet of nauwelijks kritisch of individueel kunnen nadenken direct kan beinvloeden.

Als "Nederlander" heb ik weinig tot niets waar ik trots op kan zijn, trots zijn past niet bij mij, maar ik kan me wel schamen of ergeren of kwaad maken. Het staat mij niet aan dat het bloederige verleden v Nederland in Indonesie ondersneeuwt wordt door zogenaamde vaderlandsliefhebbers, dat ik geen zegje kan doen wanneer het aankomt op oorlog en dat wij als stemmers of in ieder geval als Nederlandse burgers geen inspraak hebben in de militaire keuzes die de staat maakt (dat heet democratie). Uiteindelijk is de lijst eindeloos om een Nederlandse vlag in de fik te steken, ook al bereik je er geen fuk mee.